കവിത

             

ഏകാന്തത

ഏകാന്തയാണെൻ കൂട്ട്

കുപ്പിവള പൊട്ടിച്ചിതറുംപോലെ

കുലുങ്ങി ചിരിക്കാനറിയാതെ

മഴവില്ലിൻനിറങ്ങളെ പോലെ

മധുരവാക്കുകൾ പറയാനാകാതെ

കരിവള കൂട്ടങ്ങളെപോലെ

കണ്ണുകൾ കാവ്യാത്മകമാകാതെ

ഏകാന്തയിൽ ഞാനൊതുങ്ങി

ചുമലിലെ ചാക്കുകെട്ടിൽ

ചാവേറു പേറും ഭാരങ്ങൾ

വർണ്ണ ഭേദങ്ങളറിയാനാകാതെ

വർണ്ണചിത്രങ്ങൾ കൂട്ടിനില്ലാതെ

ഏകാന്തതയിൽ ഞാനൊതുങ്ങി

ഏകയായ്...ഏകയായ്..........

രമ്യ –എം